Karlar, eruð þið yfir fertugu?
Eruð þið þreyttir er þið vaknið á morgnana?
Eruð þið þróttlausir?
Hér liggja brotin bein L. B. Jefferies
- Jefferies. - Til hamingju, Jeff.
- Með hvað? - Fyrir að losna við gipsið.
Hver segir að ég losni við það?
Það er miðvikudagur.
Sjö vikur síðan þú fótbraust þig. Ekki satt?
Gunnison, hvernig varðstu ritstjóri með svona slæmt minni?
Með mikilli vinnu.
Og því ég nappaði útgefandann með ritaranum hans.
- Er þetta rangur dagur? - Nei.
Nei, röng vika.
Ég losna við gipshylkið næsta miðvikudag.
Það þykir mér leitt, Jeff.
Ég get víst ekki verið heppinn á hverjum degi.
Gleymdu því að ég hafi hringt.
Ég finn til með þér, Gunnison.
Erfitt fyrir þig að hugsa til mín í gipsinu í viku í viðbót.
Þessi vika kostar mig besta ljósmyndarann minn
og þig stórt verkefni.
Hvar? - Það tekur því ekki að ræða það.
- Láttu ekki svona. Hvar? - Kashmir.
Fékk ábendingu frá lögreglunni í morgun.
Það er allt að fara til fjandans.
Hvað sagði ég ekki? Sagði ég þér ekki að fylgjast með þar?
- Jú. - Hvenær fer ég? Eftir hálftíma? Klukkutíma?
- Með gipsið? Þú ferð ekki fet. - Ekki vera svona stífur.
Ég get tekið myndir úr jeppa eða vatnabuffal, ef þörf krefur.
Þú ert of mikilvægur fyrir tímaritið til að leika sér með þig.
- Ég sendi Morgan eða Lambert. - Fínt.
Ég drep mig næstum fyrir þig
og þú launar mér með því að stela verkefnunum mínum.
Ég bað þig ekki að standa á miðri kvartmílubraut.
Þú baðst um eitthvað dramatískt og öðruvísi. Þú fékkst það.
Þú líka. Bless, Jeff.
Bíddu, Gunnison. Þú verður að koma mér héðan.
Sex vikur í tveggja herbergja íbúð
með ekkert að gera annað en að horfa á nágrannana.
- Bless, Jeff. - Nei, Gunnison, ég...
Ef þú losar mig ekki úr þessu leiðindafeni
geri ég eitthvað dramatískt.
- Eins og hvað? - Ég gifti mig.
Og þá get ég aldrei farið neitt.
Það er kominn tími til að þú kvænist,
áður en þú verður einmana, bitur gamal! karl.
Já, sérðu það ekki fyrir þér?
Að flýta mér heim í heita íbúð
til að hlusta á þvottavélina og uppþvottavélina
og ruslakvörnina og nöldrandi eiginkonuna.
Konur nöldra ekki lengur, þær ræða málin.
Er það rétt?
Kannski ræða þær málin í dýru hverfunum.
I I mínu hverfi nöldra þær enn.
Nú? Þú veist það best. Ég hringi síðar, Jeff.
Hafðu góðar fréttir fyrir mig næst.
Góðan daginn. Ég sagði: "Góðan daginn!"
Ó, góðan daginn.
Ég myndi ekki grafa svona djúpt ef ég væri þú.
Þú gefur þeim of mikið vatn.
Viltu ekki þegja?
Það er aldeilis!
Ég á ekki orð.
Dómurinn fyrir gluggagægi í New York eru sex mánuðir á vinnuhæli.
Halló, Stella.
Og það eru engir gluggar á vinnuhælinu.
Í gamla daga stungu þeir úr fólki augun með rauðglóandi teini.
Eru bikiníbomburnar sem þú glápir á þess virði?
Við erum orðin að kynflokki gluggagægja.
Fólk ætti að fara út og horfa inn um eigin glugga.
Já, herra.
Hvernig er þessi heimatilbúna heimspeki?
Reader's Digest, april, 1939.
- Ég vitna bara í þá bestu. - Já.
Þú þarft ekki að mæla mig í dag.
Enga vitleysu. Sjáum hvort þú kemst yfir 37°.
Ég hefði átt að verða sígauna spákona
frekar en hjúkrunarkona hjá tryggingafyrirtæki.
Ég finn alltaf vandræði. Þefa þau uppi langt frá.
Heyrðirðu um hrunið 1929? Ég spáði fyrir því.
Hvernig gerðirðu það, Stella?
Einfalt mál.
Ég var hjúkka hjá forstjóra General Motors.
"Nýrnavandræði" sögðu þeir. "Taugarnar" sagði ég.
Svo hugsaði ég málið: "Yfir hverju stressar forstjóri General Motors sig?"
"Offramleiðslu" sagði ég. "Hruni."
Þegar forstjóri General Motors þarf að fara á klósettið 10 sinnum á dag
er allt landið á brúninni.
Í hagfræði
tengjast nýrnavandræði ekki við verðbréfamarkaðinn.
- Engin tenging. - Hann hrundi, ekki satt?
Ég finn lykt af vandræðum í þessari íbúð.
Fyrst brýturðu fótinn, síðan horfirðu út um gluggann,
sérð eitthvað sem þú átt ekki að sjá. Vandræði.
Ég sé þig í dómsalnum, umkringdan lögfræðingum í jakkafötum.
Þú biður. Þú segir: "Dómari, þetta var bara saklaus skemmtun.
"Ég elska nágranna mína, eins og faðir."
Og hann segir: "Til hamingju.
"Þú varst að fæða þrjú ár í Dannemora."
Ég myndi bjóða vandræði velkomin í augnablikinu.
- Þú ert með hormónaójafnvægi. - Hvernig sérðu það á hitamæli?
Þessar fegurðardísir sem þú horfir á
hafa ekki hækkað hitann þinn neitt í heilan mánuð.
Svona nú.
Ein vika í viðbót.
Ég held þetta sé rétt. Ég held það verði vandi hérna.
Ég vissi það.
Hitarðu þetta aldrei?
- Gefur blóðrásinni eitthvað að gera. - Ég skil.
Hvernig vandi?
- Lisa Fremont. - Ertu að grínast?
Hún er falleg ung stúlka og þú ert tiltölulega hraustur ungur maður.
- Hún ætlast til að ég giftist henni. - Það er eðlilegt.
- Ég vil það ekki. - Það er óeðlilegt.
Ég er ekki tilbúinn í hjónaband.
Allir menn eru tilbúnir í hjónaband þegar rétta stúlkan kemur.
Og Lisa Fremont er rétta stúlkan fyrir hvern mann með hálfan heila
sem getur opnað annað augað.
Hún er ekki svo slæm.
- Hvað gerðist, rifust þið? - Nei.
- Er pabbi hennar að hlaða riffilinn? - Hvað?
- Ekkert svona, Stella. - Það hefur áður gerst.
Sum hamingjuríkustu hjónabönd heimsins
hófust "undir byssunni" eins og þeir segja.
- Nei, hún er bara ekki fyrir mig. - Já, hún er bara fullkomin.
Of fullkomin. Hún er of hæfileikarík. Of falleg. Hún er of veraldarvön.
Hún er of allt nema það sem ég vil.
Viltu ræða það sem þú vilt?
Hvað? Það er einfalt, Stella.
Hún á heima á hinu ríkmannlega Park Avenue.
Dýrir veitingastaðir og bókmenntaleg kokteilboð.
Fólk með vit á heima þar sem það er sett.
Geturðu ímyndað þér hana ferðast um heiminn með ljósmyndararæfli
sem á aldrei meira en vikulaun í bankanum?
Ef hún væri bara eðlileg.
Ætlarðu aldrei að gifta þig?
Ég gifti mig líklega einn daginn
en þá verður það einhverri sem finnst lífið meira
en nýr kjóll og humar í matinn
og nýjasta hneykslið.
Ég þarf konu sem vill... Bíddu.
Vill fara hvert sem er og gera hvað sem er og elska það.
Það hreinskilnasta væri að hætta alveg með henni.
- Leyfa henni að finna annan. - Að heyra í þér.
"Farðu úr lífi mínu, þú yndislega kona.
"Þú ert of góð fyrir mig."
Hr. Jefferies, ég er ekki hámenntuð kona
en ég get sagt þér eitt.
Þegar maður og kona sjá hvort annað og líkar hvort annað
ættu þau að vera saman eins og leigubílar á Broadway
en ekki sitja og greina hvort annað eins og tvö sýni í flösku.
Það er hægt að nálgast hjónaband á kláran hátt.
Gáfur.
Ekkert hefur gert mannkyni meira illt en gáfur.
Nútíma hjónabönd.
- Nei, við höfum þróast tilfinningalega. - Bull.
Það var: "Sjá einhver, verða spenntur, giftast."
Nú er það: "Lesa fullt af bókum, skylmast með stórum orðum,
"sálgreina hvort annað
"þar til ekki sést munur milli vangadans og próftöku."
Fólk hefur mismunandi tilfinningar...
Þegar ég giftist Myles vorum við bæði í rugli.
Við erum enn rugluð og elskum hverja mínútu.
Það er fínt, Stella.
- Viltu búa til samloku handa mér? - Já.
Og ég set smá almennt vit á brauðið.
Lisa er ástfangin af þér.
Ég hef tvö orð fyrir þig. Gifstu henni.
Borgaði hún þér mikið?
Svona.
- Hérna er lykillinn. - Þakka þér fyrir.
Hringið ef þið viljið eitthvað.
Komdu, elskan.
Verð að halda á þér yfir þröskuldinn.
Gluggaverslun.
- Hvernig er fóturinn? - Dálítið aumur.
- Og maginn? - Tómur sem fótbolti.
- Og ástarlífið? - Ekki of margt í gangi.
Er eitthvað annað að?
Hver ert þú?
Frá toppi til táar, Lisa
Carol
Fremont.
Er þetta sú Lisa Fremont sem fer aldrei tvisvar í sama kjólinn?
Aðeins því til þess er ætlast.
Nýkominn frá París. Heldurðu að hann seljist?
Það veltur á verðinu. Sjáum til.
Flugmiðinn og innflutningsgjöld, falinn skattur, álagning...
- Ódýr á 1.100 dali. 4.100?
Þeir ættu að setja kjólinn á verðbréfamarkaðinn.
Við seljum tylft á dag á slíku verði.
Hver kaupir þá, skattasafnarar?
Ef ég þyrfti að borga væri það þess virði. Fyrir tilefnið.
Er eitthvað í gangi einhvers staðar?
Akkúrat hérna. Stórt kvöld.
Þetta er venjulegur miðvikudagur. Dagatalið er fullt af þeim.
Opnunarkvöld síðustu niðurdrepandi viku L.B. Jefferies í gipsi.
Ég hef ekki tekið eftir ásókn í miða.
Því ég keypti alla miðana.
Þetta sígarettuhylki má muna sinn fífil fegurri.
Ég keypti það í Sjanghæ, sem má einnig muna sinn fífil fegurri.
Það er sprungið og þú notar það aldrei. Of skreytt.
Ég sendi þér einfalt silfurhylki, bara með fangamarkinu þínu.
Það er óþarfi að eyða peningum í það.
Mig langaði til þess.
Eigum við að borða á '21'?
Ertu kannski með sjúkrabíl niðri?
Nei, betra en það. '21.'
Takk fyrir að bíða, Carl. Eldhúsið er til vinstri.
Ég tek vínið.
- Gott kvöld. Hr. Jefferies. - Carl.
Settu allt í ofninn, Carl, á lágan hita.
- Já, frú. - Opnum vínið.
Allt í lagi.
Það er Montrachet.
Stórt glas. Tappatogari þarna.
Ég skal gera það.
- Nógu stór? - Já.
Ég get ekki ímyndað mér neitt eins leiðinlegt og það sem þú hefur gengið í gegnum
-og síðasta vikan hlýtur að vera verst. - Leyfðu mér.
Allt í lagi.
Já, ég vil losna við þetta og fara að hreyfa mig.
Ég geri þessa viku ógleymanlega.
Takk.
Augnablik, Carl.
- Þetta nægir fyrir leigubílinn líka. - Takk, fröken Fremont.
- Verði þér að góðu, hr. Jefferies. - Allt í lagi. Bless.
Bless.
En sá dagur.
- Ertu þreytt? - Ekki vitund.
Ég var á sölufundi í morgun,
fór síðan á Waldorf í drykk með Madame Dufresne,
sem kom með tískunjósnir frá París.
Svo þurfti ég að fara á '21' og borða með fólki frá Harper's Bazaar.
Og þá pantaði ég kvöldmatinn.
Fór á tvær tískusýningar sem voru langt frá hvorri annarri.
Þurfti síðan að fá mér drykk með Leland og Slim Hayward.
Við viljum fá nýju sýninguna hans.
Svo þurfti að fara til baka og skipta um föt.
Segðu mér. Í hverju var frú Hayward?
- Hún var svo flott. - Er það.
Hún var í yndislegu ítölsku handþrykktu mússulíni...
Ítölsku?
- Ó, þú. - Ítölsku. Ímyndaðu þér það.
Að ég skuli hafa lekið þremur góðum sögum um þig í dálkana í dag.
- Gerðirðu það? - Maður getur ekki keypt slíka auglýsingu.
Ég veit.
Einhvern daginn viltu kannski opna ljósmyndastofu hérna.
Hvernig myndi ég reka hana frá t.d. Pakistan?
Jeff...
Er ekki tími til að þú komir heim? Þú gætir valið verkefnið þitt.
- Ég vildi að ég vildi slíkt verkefni. - Þú getur búið það til.
- Fara frá tímaritinu? - Já.
- Fyrir hvað? - Fyrir okkur.
Ég gæti útvegað þér tylft verkefna á morgun.
Tíska, portrettmyndir.
- Ekki hlæja. Ég gæti gert það. - Ég hræðist það einmitt.
Sérðu mig fyrir þér keyra á tískusýningu í jeppa,
í herstígvélum og með þriggja daga skegg?
Væri það ekki vinsælt?
Ég sé þig fyrir mér myndarlegan í dökkbláum flóneljakkafötum.
Bullum ekki meira.
Ég ætti að gera matinn tilbúinn.
Fröken Einsömul.
Það er eitthvað sem þú þarft ekki að óttast.
Nú?
Sérðu inn til mín héðan, allaleið upp á 63. stræti?
Nei, en það er lítil íbúð hér
sem er eflaust eins vinsæl og þín.
Þú manst eftir fröken Barmi, balletdansaranum?
Hún er eins og drottning og getur valið milli þjónannna.
Hún vinnur erfiðasta starf konu. Heldur úlfunum uppi.
Takk.
Hún valdi þann sem virðist ríkastur.
Hún elskar hvorki hann né hina.
Hvernig sérðu það héðan?
Þú sagðir þetta líkjast minni íbúð, ekki satt?
Vonandi elda þau núna.
Hvaðan kemur þessi indæla tónlist?
Einhver lagahöfundur þarna í stúdíóíbúðinni.
Hann býr einn. Átti eflaust erfitt hjónaband.
Þetta er töfrandi.
Eins og það væri samið einmitt fyrir okkur.
Ekki skrýtið að það valdi honum svona miklum vandræðum.
Þú getur þó ekki kvartað yfir matnum.
Hann er fullkominn, Lisa.
Eins og ætíð.
Það getur ekki verið svo mikill munur á fólki og lífstíl þess.
Við borðum, tölum, drekkum, hlæjum og klæðumst öll fötum.
Sjáðu til...
Ef þú segir þetta vegna þess að þú vilt ekki segja mér satt,
því þú felur eitthvað fyrir mér, þá skil ég kannski.
- Ég fel ekki neitt. Það er bara... - Það er ekkert vit í þessu.
Hvað er svona ólíkt þessu séð þaðan eða hvaðan sem þú ferð
að manneskja geti ekki búið auðveldlega á báðum stöðum?
Sumir geta það. Ef þú leyfir mér...
Hvað er það annað en að ferðast frá einum stað til annars, að taka myndir?
Eins og að vera ferðamaður í endalausu fríi.
Þér finnst það.
Það er í lagi. En leyfðu mér að segja mína skoðun.
Það er fáránlegt að segja að það sé aðeins geranlegt
af litlum, einkahóp sérvalins fólks.
Ég kom með einfalda fullyrðingu, sanna fullyrðingu,
en ég get rennt stoðum undir hana ef þú þegir augnablik.
Ef þín skoðun er eins ókurteis og þú vil ég varla heyra hana.
Láttu ekki svona. Róaðu þig.
Ég passa ekki hérna. Þú passar ekki þar.
Þú segir að fólk ætti að fæðast lifa og deyja á sama bletti!
Þegiðu!
- Hefurðu borðað fiskhaus með hrísgrjónum? - Auðvitað ekki.
Þú gætir þurft þess ef þú kæmir með mér.
Hefurðu reynt að halda á þér hita í C-54 vél í 15.000 fetum í 20°C frosti?
Reglulega. Alltaf eftir hádegismat.
Hefur verið skotið á þig? Hefur verið keyrt á þig?
Hefur einhver ráðist á þig að nóttu til
því voðaverk einhvers náðist á mynd?
Þessir háu hælar munu virka vel í frumskóginum.
Og nælonsokkarnir og þunnu nærfötin.
- Örþunnu. - Allt í lagi, örþunnu...
Þau passa vel í Finnlandi, rétt áður en þú frýst í hel.
Ef ég veit eitthvað, þá er það að klæða mig rétt.
Já.
Reyndu að finna regnkápu í Brasilíu, meira að segja þegar ekki rignir.
Lisa, í þessu starfi er maður með eina ferðatösku.
Heimili manns er næsta farartæki.
Maður sefur lítið. Baðar sig minna.
Og stundum er maturinn
búinn til úr hlutum sem maður myndi ekki vilja sjá.
Þú þarft ekki að vera ógeðslegur til að sýna mér að ég hafi rangt fyrir mér.
Ógeðslegur? Ég er að reyna að láta þetta hljóma vel.
Þú átt ekki heima í slíku lífi, Lisa.
Fáir eiga það.
' -Þú ert of þrjóskur til að rífast við. - Eg er ekki þrjóskur. Ég segi sannleikann.
Minni maður hefði sagt mér að þetta væri langt frí
og ég hefði hrokkið upp við ljótan draum.
Bíddu augnablik.
Ef þú vilt fá ljótu hliðarnar, skal ég sjá um það.
Nei, ég vil það ekki.
Er þetta málið?
Þú vilt ekki vera hér og ég get ekki farið með þér.
Það væri rangt.
Heldurðu ekki að annað okkar gæti breyst?
Það virðist ekki þannig núna.
Ég elska þig. Mér er sama við hvað þú vinnur.
Ég vil bara vera hluti af því.
Það er sárt að komast að því að ég get bara verið hluti af því
með því að gerast áskrifandi að tímaritinu þínu.
Ég er ekki stúlkan sem ég hélt ég væri.
Það er ekkert að þér, Lisa.
Þú vefur þessum bæ um fingur þér.
Ekki alveg.
- Bless, Jeff. - Þú áttir við góða nótt.
Ég sagði það sem ég vildi segja.
Lisa, getum við ekki...
Getum við ekki haft hlutina óbreytta?
Án framtíðar?
Hvenær sé ég þig aftur?
Það verður langt þangað til.
Að minnsta kosti
ekki fyrr en annað kvöld.
Ekki!
Heyrðu! Rigning.
Taktu þetta. Afganginn af teppinu. Ég tek klukkuna.
Ó, nei!
Settu það inn.
Togaðu í það.
Leyfðu mér.
Inn með þig.
Nei, þú mátt ekki koma inn. Klukkan er alltof margt.
Nei, ekki núna. Burt með fótinn. Nei, ég bauð góða nótt.
- Hvað á þetta að vera? - Það heitir "Hungur".
Regnið hefði átt að minnka hitann.
- Það gerði hitann bara blautan. - Þarna. Þarna.
Þessi stífi. Þarna.
Tryggingafélagið væri glaðara
ef þú svæfir í rúmi á nóttunni en ekki í hjólastólnum.
- Hvernig vissirðu? - Augun eru rauð.
Þú hefur horft út um gluggann tímunum saman.
Já.
Hvað gerirðu ef einhver þeirra grípur þig glóðvolgan?
Það fer eftir því hver það er.
- Fröken Barmur... - Ekki hugsa um hana.
Hún er "Etið, drekkið og verið glöð"-stúlkan.
Hún verður feitur leiður alkóhólisti.
Já.
Talandi um leiða, aumingja fröken Einsömul. Hún drakk sig í svefn aftur, ein.
Aumingja hún.
Kannski finnur hún hamingjuna sína.
Já, og einhver maður týnir sinni.
Er ekki einhver í hverfinu sem gæti haft áhuga á henni?
Ég veit það ekki.
Sölumaðurinn gæti verið á lausu bráðum.
- Eru þau hjónin að skilja? - Ég veit ekki.
Hann fór oft út í regninu í gær, með sýnishornatöskuna sína.
Hann er sölumaður, ekki satt?
Hvað selur hann klukkan 3:00 um nótt?
Vasaljós.
Sjálflýsandi úr. Lýsandi húsnúmer.
Ég held ekki.
Ég held hann hafi tekið eitthvað úr íbúðinni.
Eigið dót.
- Hann hleypst á brott, heigullinn. - Já.
Stundum er verra að vera kyrr en að hlaupast á brott.
Þannig gera bara aumir menn.
Hvernig var með morguninn? Eitthvað nýtt?
Gluggatjöldin eru dregin fyrir í íbúðinni.
- Í þessum hita? - Já.
Þau eru dregin frá núna.
- Færðu þig! Færðu þig! - Hvert?
- Komdu, feldu þig. - Hvað er að?
Sölumaðurinn horfir út. Sérðu?
Færðu þig! Hann sér þig.
Ég er ekki feimin. Fólk hefur áður horft á mig.
Þetta er ekki venjulegt augnatillit.
Svona horfir maður
ef hann er hræddur um að einhver horfi á hann.
Færðu þig. Hann eltir þig.
Farðu inn í húsið. Inn í húsið.
Bless, hr. Jefferies. Sjáumst á morgun.
Og ekki sofa aftur í stólnum.
Frábær í samræðum.
Stella.
Komdu með kíkinn hingað.
Vandræði. Ég finn lyktina af þeim.
Ég verð glöð þegar þeir taka gipsið og ég get farið.
Hversu langt þarf stúlka að ganga til að þú takir eftir henni?
Ef hún er nógu sæt þarf hún ekki að ganga neitt.
- Hún þarf bara að "vera." - Er ég það ekki?
Taktu eftir mér.
Ég er ekki beint hinum megin í herberginu.
Hugur þinn er það...
Og þegar ég vil mann, vil ég hann allan.
- Hefur þú aldrei við vanda að stríða? - Jú, núna.
Ég líka.
Segðu mér frá.
Af hverju...
Af hverju fer maður úr íbúð sinni þrisvar á rigningarnótt með ferðatösku
og kemur þrisvar til baka?
Honum líkar hvernig eiginkonan býður hann velkominn.
Nei, nei. Nei, nei.
Nei, nei. Ekki eiginkona sölumannsins.
- Hví fór hann ekki til vinnu í dag? - Heimavinna. Hún er áhugaverðari.
Hvað er áhugavert við stóran hníf
og litla sög
vafin inn í dagblað?
Ekki neitt, guði sé lof.
Hví hefur hann ekki farið inn í svefnherbergi eiginkonunnar í allan dag?
Ég veit það ekki.
Ég svara því. Það er eitthvað að.
- Og ég held að það sé að mér. - Hvað heldur þú?
Eitthvað of hræðilegt til að segja.
Hann fór fyrir nokkru síðan á nærbolnum, hefur ekki komið aftur.
Það væri erfitt verk.
Hvernig myndirðu búta niður mannslíkama?
Jeff, þú hræðir mig dálítið.
Jeff, heyrðirðu ímér? Þú hræðir mig...
Hann kemur aftur!
- Jeff, ef þú sæir sjálfan þig! - Hvað er að?
Að sitja og horfa út um gluggann til að drepa tímann er eitt
en að gera það eins og þú með kíki og skoðanir
um allt sem þú sérð er rangt!
Heldurðu að þetta sé gaman?
Ég veit ekki hvað þér finnst
en ef þú hættir ekki þá er ég farin.
- Hvað er... - Að hverju ertu að leita?
Ég vil bara vita hvað er að konu sölumannsins.
Lætur það mig hljóma geðveikan?
Hví heldurðu að það sé eitthvað að henni?
Margt. Hún er veik. Hún þarf stöðuga umönnun.
En hvorki eiginmaður hennar né nokkur annar hefur litið til hennar í dag. Hví?
Kannski er hún dáin.
Hvar er læknirinn? Hvar er útfararstofan?
Hún gæti verið sofandi, á róandi.
Hann er núna þar inni. Það er ekkert að sjá.
Það er eitthvað... Ég sá það í gegnum gluggann.
Ég hef séð rifrildi
og dularfullar næturferðir og hnífa og sagir og reipi.
Og síðan í gærkvöldi hefur ekkert sést til konunnar.
Segðu mér hvar hún er.
- Ég veit það ekki. - Hvað er hún að gera? Hvar er hún?
Kannski fer hann frá henni. Ég veit ekki. Mér er sama!
Margir eiga hnífa og sagir og reipi.
Og margir menn yrða ekki á konurnar sínar allan daginn.
Margar konur nöldra og menn hata þær og vandræðin byrja
en afar fáar enda myrtar ef þú veltir því fyrir þér.
Það er erfitt fyrir þig að halda þig frá því orði, ekki satt?
- Þú sást allt sem hann gerði? - Auðvitað...
Þú sást því gluggatjöldin voru dregin frá
og hann gekk eftir ganginum og götunni og garðinum.
Ég sá hann í garðinum að laga blómin...
Jeff, heldurðu að morðingi hefði leyft þér að sjá allt þetta?
Að hann myndi ekki draga fyrir og fela sig?
Þegar hann er að vera sniðugur. Hann vekur ekki athygli.
Og þú ert ekki að vera sniðugur.
Morðingi myndi ekki fremja glæp fyrir opnum tjöldum.
Hví ekki?
Þú veist ekki betur
en að eitthvað enn verra eigi sér stað handan þessara glugga.
Hvar?
Ég segi ekki neitt.
Byrjum á byrjuninni.
Segðu mér allt sem þú sást
og hvað þú heldur að það þýði.
- Já? - Nafnið á póstkassanum
fyrir aftari aðra hæð segir: "Hr. og frú Lars."
L-A-R-S.
Lars Thorwald.
Númer hvað er húsið?
125 vestur 9. stræti.
Takk, elskan.
- Hvað er næsta verkefni mitt? - Farðu bara heim.
Allt í lagi, en hvað er hann að gera?
Hann situr í stofunni í myrkri.
Hefur ekki farið nálægt svefnherberginu.
Farðu heim og sofðu.
- Góða nótt. - Góða nótt.
Um hvað snýst þetta, Jeff?
Sjáðu til, Doyle, það er dálítið sem ég get ekki rætt í gegnum síma.
Þú verður að vera hér og sjá þetta allt.
- Mikilvægt? - Eflaust ekki mikilvægt.
Bara smá hverfismorð.
- Sagðirðu "morð"? - Já, ég sagði "morð."
Láttu ekki svona.
Ég vildi bara gefa þér viðskipti.
Góður rannsóknarlögreglumaður ætti að vilja rannsaka eitthvað.
- Ég er ekki í vinnunni. - Hvað'?
Í dag er frídagurinn minn.
Ég tók mínar bestu myndir á frídögum.
- Ég kem við- - Allt í lagi. Eins fljótt og þú getur.
Guð blessi þig, Stella. Að sjá þetta.
Þetta er falleg sjón. Ekki skrýtið að maðurinn þinn elskar þig enn.
- Lögreglan. - Hvað?
- Þú hringdir í lögregluna. - Ekki beint.
Ekki opinbert símtal. Bara gamall vinur.
Gamall fúllyndur vinur.
Hvar heldurðu að hann hafi bútað hana niður?
Auðvitað. í baðkarinu.
Það er eini staðurinn þar sem hann hefði getað skolað blóðið burt.
Hann ætti að koma ferðatöskunni burt áður en hún fer að leka.
Harry?
Sjáðu, hr. Jefferies.
Ég hélt að Doyle yrði hér þegar ferðataskan færi
eða ég hefði hringt í lögguna. Nú missum við hana.
- Sjáðu um þetta. - Ekki gera neitt kjánalegt.
Ég næ bara nafninu á flutningabílnum.
Ég fylgist með húsasundinu.
Hann hringir langlínusímtal.
Þú sást hvorki morðið né líkið. Hvernig veistu að morð átti sér stað?
Því allt sem hann hefur gert hefur verið grunsamlegt.
Næturferðir í regninu og hnífar og sagir og ferðatöskur með reipi
og nú er konan hans horfin.
Það hljómar dularfullt. En gæti átt sér margar skýringar.
Morð er sú ólíklegasta.
Ekki segja mér að hann sé atvinnulaus töframaður,
sem skemmtir hverfinu með töfrabrögðum. Ekki segja mér það.
Það er of augljóst og heimskuleg leið til að fremja morð.
Í beinni sjónlínu við 50 glugga?
Og sitja þarna og reykja vindil
og bíða eftir að lögreglan komi og sækja hann?
Allt í lagi, gerðu þitt. Farðu og náðu í hann.
Jeff, þú átt margt ólært um morð.
Fávitar hafa framið morð á svo sniðugan hátt
að það þurfti hundrað þjálfaða lögregluheila til að ná þeim.
Þessi sölumaður myndi ekki bara drepa konuna sína eftir mat
og setja hana í tösku og fara með hana í geymslu.
Ég þori að veðja að það hefur verið gert.
Flest allt hefur verið gert, í óðagoti.
Líkurnar eru þúsund á móti einum.
Hann situr enn í íbúðinni. Hann er ekki með neitt óðagot.
Heldurðu að ég hafi skáldað þetta?
Ég held þú hafir séð eitthvað.
Það er líklega einföld skýring á því.
- Til dæmis? - Konan fór í ferðalag.
Hún var veik í rúminu.
Þú sagðir mér það.
Jeff, ég verð að fara.
Ég segi deildinni ekki frá. Leyfðu mér að skoða þetta aðeins.
Þú þarft ekki á kjánalegri athygli að halda.
Takk.
Við vitum að konan er farin svo ég athuga hvert hún fór.
Gerðu það.
- Hefurðu verið með höfuðverk? - Ekki fyrr en þú komst.
Hann minnkar og ofskynjarnirnar einnig.
Sjáumst.
Færðu þig.
Hann er með sex mánaða leigu.
Á tæpan hálfan mánuð eftir.
Hann er rólegur, drekkur en verður ekki fullur.
Borgar reikninga tímanlega með launum frá skartgripasölu.
Heildsölu.
Heldur sig fyrir sig. Engir nágrannanna voru nánir honum eða konunni.
Ég held þeir hafi misst af tækifærinu með henni.
- Hún fór aldrei út úr íbúðinni... - Hvar er hún? Í frystinum?
-...þar til í gærmorgun. Klukkan 6:00. - Klukkan hvað?
6:00.
Þá sofnaði ég.
Það var leitt.
Thorwalds-hjónin fóru úr íbúðinni sinni um það leyti.
Líður þér kjánalega?
Ekki enn.
- Hvernig hefur konan þín það? - Henni líður vel.
Hver segir að þau hafi farið þá?
- Hver fór hvaðan? - Thorwalds-hjónin, klukkan 6:00.
Húsvörðurinn og tveir íbúar.
Ekkert þeirra hikaði. Höfðu öll sömu sögu að segja.
Þau voru á leið á lestarstöðina.
Hvernig gátu þau giskað á það?
Voru skilti á farangrinum sem sögðu: "Næsta stopp lestarstöðin?"
Húsvörðurinn hitti Thorwald þegar hann snéri aftur.
Thorwald sagðist hafa sent konuna sína út í sveit.
Hann er afskaplega þægilegur þessi húsvörður.
Hefurðu athugað bankareikningana hans nýlega?
Hversu góðar eru þessar upplýsingar?
Þetta er óstudd saga við annan mann
fengin frá morðingjanum sjálfum.
Sá einhver konuna fara í lestina?
Mér þykir leitt að minna þig á
en þetta hófst á að þú sagðir hana hafa verið myrta.
Sá einhver, þú meðtalinn, hana vera myrta?
Hvað ertu að gera?
Viltu leysa þetta mál eða láta mig líta kjánalega út?
Hvoru tveggja ef hægt er að koma því við.
Gerðu það þá almennilega.
Leitaðu í íbúð Thorwalds.
Það hlýtur allt að fljóta í sönnunargögnum þar.
Ég get ekki gert það.
Ég á ekki við akkúrat núna bara þegar hann fer á barinn
eða kaupir sér blað. Það sem hann ekki veit skaðar hann ekki.
Ég get ekki gert það, jafnvel þó hann sé ekki þar.
Er hann á sérsamningi hjá lögreglunni?
Ekki gera mig reiðan.
Ekki einu sinni rannsóknarlögreglumaður getur gengið inn í íbúð og leitað.
Ef ég yrði gripinn myndi ég missa vinnuna.
Allt í lagi. Vertu viss um að verða ekki gripinn.
Ef þú finnur eitthvað ertu með morðingja
og þá er þeim alveg sama um nokkrar reglur.
Ef þú finnur ekkert er maðurinn saklaus.
Þó ég muni virðast stífur vil ég minna þig á stjórnarskrána
og frasann: "Leitarleyfi gefið út af dómara
"sem kann réttindi manna orðrétt."
- Hann spyr um sönnunargögn. - Gefðu honum sönnunargögn.
Já, ég heyri í sjálfum mér.
"Dómari, ég á vin sem er áhugaeinkaspæjari.
"Eftir stóra máltíð um daginn, sá hann..."
Hann myndi henda hegningarlöggjöf New York-fylkis framan í mig.
Og hún er í sex bindum.
Í fyrramálið verða kannski engin sönnunargögn eftir
í íbúðinni. Þú veist það.
Það er martröð rannsóknarlögreglumanns.
Hvað þarftu áður en þú leitar?
Segðu mér. Hvað þarftu?
Blóðug fótspor sem liggja að hurðinni?
Ég þarf ekki háðsglósur. Þú hringdir og baðst um aðstoð.
Nú læturðu eins og skattborgari.
Hvernig þoldum við hvorn annan í flugvélinni
í þrjú ár í stríðinu?
Ég fer á lestarstöðina og athuga með sögu Thorwalds.
Gleymdu sögunni.
Finndu töskuna. Frú Thorwalds er í henni.
Ég gleymdi því næstum.
Það var póstkort í póstkassa Thorwalds. Það var
póstlagt klukkan 15:30 í gær frá Merritsville.
Það er 128 kílómetra héðan.
Skilaboðin voru: "Komin heil á höldnu. Líður nú þegar betur.
"Ástarkveðja, Anna.".
Er það...
Anna... Er það sú sem ég held?
Frú Thorwald.
Vantar þig eitthvað, Jeff?
Þú gætir sent mér góðan rannsóknarlögreglumann.
- Halló? - Halló, fröken Doyle?
- Já? - Þetta er Jeff aftur. Er Tom kominn heim?
Ekki enn, Jeff.
Hefurðu ekkert heyrt frá honum?
Ekki eitt orð. Er þetta afar mikilvægt, Jeff?
Já, það er það, Tess.
Ég læt hann hringja um leið og ég heyri í honum.
Nei, ekki gera það.
Segðu honum að koma hingað um leið og hann getur.
Thorwald virðist ætla að fara í kvöld.
- Hver er Thorwald? - Hann veit það.
Og Thorwald er maður, Tess, engar áhyggjur.
- Góða nótt, kjáninn þinn. - Góða nótt.
Langlínusímtal aftur.
Það er einhver við dyrnar.
- Hæ. - Halló.
Halló.
Hvað gerðirðu við hárið á þér?
- Ég bara... - Sjáðu Thorwald.
Hann er að fara fyrir fullt og allt. Sjáðu hann.
Hann virðist ekki vera að drífa sig.
Hann leggur allt sitt á annað rúmið.
Skyrtur, jakkaföt, frakka, sokka.
Jafnvel veski... Krókódílaveskið
-sem konan hans hafði hangandi. - Hvað með það?
Hann faldi það í kommóðunni. Það var að minnsta kosti þar.
Hann tók það út, fór að símanum og hringdi langlínusímtal.
Hann var með skartgripi konunnar sinnar í veskinu.
Virtist hafa áhyggjur af því.
Bað einhvern um ráð yfir símann.
Einhvern sem er ekki kona hans.
Ég sá hann aldrei spyrja hana um ráð.
Hún gaf honum mörg en hann bað aldrei um nein.
- Hvert ætli hann sé að fara. - Ég veit það ekki.
- Hvað ef hann kemur ekki aftur? - Hann kemur aftur. Dótið hans er þarna.
Ætli það sé ekki í lagi að kveikja ljós núna.
Nei, ekki strax!
Þú mátt kveikja á því núna. Hann hlýtur að hafa farið eitthvað til hægri.
Í allan dag hef ég reynt að hafa hugann við vinnuna.
- Hugsaðirðu um Thorwald? - Um þig og Doyle vin þinn.
- Heyrðirðu aftur í honum? - Nei.
Hann sagðist ætla að athuga með lestarstöðina og töskuna.
Hann hlýtur að vera enn að.
Ertu þungt hugsi?
- Það er ekkert vit í þessu. - Hverju?
Konur eru ekki svona óútreiknanlegar.
Ég get ekki giskað á hvað þú hugsar.
Kona á uppáhalds veski
og það hangir á rúminu hennar, þar sem hún nær auðveldlega í það.
Og skyndilega fer hún í ferðalag og skilur það eftir. Af hverju?
Því hún vissi ekki að hún færi í ferðalag.
Og hún þarf ekki veski þar sem hún verður.
Já, en bara maðurinn hennar myndi vita það.
Og skartgripirnir.
Konur geyma ekki skartgripi í veski
þar sem þeir flækjast og rispast.
Fela þær þá í fötum mannanna sinna?
Nei.
Og þær skilja þá ekki eftir heldur.
Kona sem fer eitthvað annað en á spítala
tæki með sér farða, ilmvatn og skartgripi.
Settu þetta þarna. Er þetta leyndarmál?
Þetta er staðalbúnaður.
Og maður skilur það ekki eftir í skúffu eiginmannsins
í uppáhalds veskinu manns.
Ég er sammála þér, ástin.
Tom Doyle hefur svar við öllu.
Að frú Thorwald hafi farið klukkan 6:00
-í gær með manninum sínum? - Samkvæmt vitnunum.
Ég hef svar fyrir hr. Doyle.
Það gæti ekki hafa verið frú Thorwald eða þá að ég þekki ekki konur.
Hvað með vitnin?
Við samþykkjum að þau hafi séð konu
en að hún hafi ekki verið frú Thorwald.
- Ekki enn. - Er það rétt?
Komdu hingað.
Ég vil sjá svipinn á vini þínum þegar við segjum honum þetta.
Hann hljómar ekki eins og góður rannsóknarlögreglumaður.
Ekki vera leiðinleg við hann. Hann vinnur vinnuna sína.
Ég vildi að hann kæmi.
Ekki reka á eftir honum. Við höfum alla nóttina.
- Höfum við alla hvað? - Nóttina.
Ég ætla að vera hér um kyrrt.
Þú þarft að ræða það við leigusalann.
Ég á helgarfrí.
Það er gott en ég á bara eitt rúm.
Ef þú segir eitthvað fleira verð ég hérna aðra nótt líka.
Ég á engin náttföt handa þér.
Þú sagðir að ég gæti bara haft eina ferðatösku.
- Þín er eflaust ekki svona lítil. - Er þetta ferðataska?
Mark Cross næturtaska.
Lítil en með nóg pláss.
Þú virðist hafa pakkað í flýti.
Að sjá þetta. Er þetta ekki frábært?
Ég skipti við þig...
Kvenlegt innsæi mitt fyrir rúm í nótt.
Ég get samþykkt það.
Þarna er þetta lag aftur.
Hvar fær maður innblástur til að semja slíkt lag?
Hann fær hann frá leigusalanum einu sinni í mánuði.
Það er svo fallegt.
- Ég vildi að ég væri skapandi. - Ó, elskan þú ert það.
Þú hefur mikla hæfileika i að skapa erfiðar kringumstæður.
- Er það? - Já.
Eins og að gista hér í nótt óumbeðin.
Að koma á óvart er mikilvægasti hlutur árásar.
Og þú ert ekki vel að þér í einkaspæjarabókmenntum.
Þegar þeir eru í vanda er það alltaf aðstoðarstúlkan
sem kemur þeim til bjargar.
Er hún stúlkan sem bjargar þeim
frá daðrandi dansdömum
og ofástríðufullum dætrum ríkra manna?
- Það er hún. - Er það já?
Fyndið. Hann giftist henni aldrei, er það?
- Það er skrýtið. - Furðulegt.
Á ég ekki að fara í eitthvað þægilegra?
Endilega.
Eins og eldhúsið og búa til kaffi handa okkur.
Og koníak líka.
Harry.
- Jeff. - Hæ.
Hvað hefurðu annað á þennan Thorwald?
Nógu mikið til að ég hélt að þú kæmir ekki í tíð og hann myndi sleppa.
Heldurðu að hann sé að fara?
Hann er með allt sem hann á
í svefnherberginu tilbúið til að fara ofan í tösku.
Ég er að hita koníak. Hr. Doyle, geri ég ráð fyrir?
- Tom, þetta er fröken Lisa Fremont. - Gaman að kynnast þér.
Við höldum að Thorwald sé sekur.
Varlega, Tom.
- Halló. - Doyle liðþjálfi.
Hann er hérna. Til þín.
- Halló. - Doyle liðþjálfi?
Það er ég.
Já.
Allt í lagi.
Ég skil. Takk. Bless.
Kaffið er að verða til.
Jeff, ætlarðu ekki að segja honum frá skartgripunum?
Skartgripunum?
Hann faldi skartgripi konunnar sinnar í fötunum þarna.
- Eruð þið viss um að konan eigi þá? - Þeir voru í uppáhalds veskinu hennar.
Hr. Doyle, það leiðir að einungis einni ályktun.
Hverri?
Að það var ekki frú Thorwald sem fór með honum í gærmorgun.
Þið áttuðuð ykkur á því?
Konur skilja skartgripina sína ekki eftir
þegar þær fara í ferðalag.
Svona nú, Tom.
Þú þarft ekki þessar upplýsingar, er það?
Reyndar ekki.
Lars Thorwald er ekki morðingi frekar en ég.
Geturðu útskýrt allt sem gekk á þarna
09 Sem gengur enn á?
Nei, en ekki þið heldur.
Þetta er leynilegur einkaheimur sem þú sérð inn í þarna.
Fólk gerir margt heima sem það getur ekki útskýrt.
Eins og að losa sig við konuna sína?
Slepptu þeirri hugmynd. Það leiðir þig í vitlausa átt.
Hvað með hnífinn og sögina?
Hefur þú átt sög?
Já, heima í bílskúrnum...
Hversu marga bútaðirðu niður með henni?
Eða með þeim hundrað hnífum sem þú hefur eflaust átt í gegnum lífið?
Rökfræðin þín er öfugsnúin.
Þú getur ekki hunsað hvarf konunnar og töskuna og skartgripina.
Ég athugaði lestarstöðina. Hann keypti miða.
Tíu mínútum síðar fylgdi hann konunni sinni í lestina.
Áfangastaður, Merritsville. Vitnin eru það mörg.
Það var kannski kona en það var ekki frú Thorwald.
- Skartgripirnir... - Sjáðu til, fröken Fremont.
Þetta kvenlega innsæisdót selur tímarit.
En í raunveruleikanum er það ímyndun.
Ég veit ekki hversu mörgum árum ég hef eytt
í að skoða vísbendingar byggðar á kvenlegu innsæi.
Allt í lagi. Þú hefur sem sagt ekki fundið töskuna
og þetta er allt úr ræðu sem þú hélst einu sinni á lögreglumannadansleiknum.
Ég fann töskuna hálftíma eftir að ég fór héðan.
Er eðlilegt að maður loki tösku með þykku reipi?
Ef lásinn er brotinn, já.
Hvað var inni í töskunni? Ónotaleg kveðja til mín?
Föt frú Thorwalds.
Hrein, vel pakkað niður. Ekki nýtískuleg en fín.
Fórstu ekki með þau á rannsóknastofuna?
Ég sendi þau áfram á þeirra löglegu leið.
Þegar kona fer í stutta ferð
tekur hún þá allt sem hún á?
Leyfum kvensálfræðideildinni að sjá um þessa spurningu.
Hún virðist ekki hafa ætlað að koma aftur.
Það er þekkt sem fjölskylduvandamál.
Og ef hún ætlaði ekki að koma aftur, hví sagði hann leigusalanum það ekki?
Ég skal segja þér af hverju. Því hann hafði eitthvað að fela.
Segir þú leigusalanum þínum allt?
Ég sagði þér að fara varlega, Tom.
Ef ég hefði farið varlega í að fljúga njósnaflugvélinni í stríðinu
hefðirðu ekki getað tekið myndirnar
sem gáfu þér medalíu, gott starf, frægð og fé.
Eigum við ekki að setjast og fá okkur eitthvað að drekka?
Gleymum þessu öllu.
Við getum logið um gömlu góðu dagana í stríðinu.
Ertu hættur að rannsaka málið?
Það er ekkert mál til að hætta að rannsaka.
Hvað með drykkinn?
Þú hefur rétt fyrir þér.
Ég ætti að fara heim og sofa.
Skál.
Ekki mikill drykkjumaður.
Jeff, ef þú þarft frekari aðstoð...
Skoðaðu þá gulu síðurnar í símaskránni.
Ég elska fyndnar útgöngulínur.
- Á hvern var taskan stíluð? - Frú Önnu Thorwald.
Bíðum þá og sjáum hver sækir hana.
Símtalið áðan. Ég gaf þeim þitt númer.
- Vonandi er þér sama. - Það fer eftir því hverjir þeir voru.
Lögreglan í Merritsville.
Þeir tilkynntu að taskan hafi verið sótt
af frú Önnu Thorwald.
Ekki vaka of lengi.
- Sjáðu. - Hvað?
Hann er dálítið ungur, ekki satt?
Hvað ertu að gera?
Eins og mér þykir leitt að vera sammála Thomas J. Doyle
gæti hann hafa haft rétt fyrir sér þegar hann sagði
að ýmislegt ansi persónulegt eigi sér stað þarna úti.
Ætli það sé siðferðilega rétt að horfa á mann með kíki og aðdráttarlinsu.
Heldurðu að það sé siðferðilega rétt
þó maður sanni að hann hafi ekki framið glæp?
Ég hef ekki mikið álit á baksýnisspegilsheimspeki.
Þau geta gert það sama við mig.
Horft á mig eins og pöddu undir glasi ef þau vilja.
Jeff, ef einhver kæmi hingað inn myndu þeir ekki trúa því sem þau sæju.
- Hverju? - Okkur tvö með fýlusvip.
Niðurdregin yfir því að maður hafi ekki myrt eiginkonu sína.
Við erum hræðilegasta fólk sem uppi hefur verið.
Við ættum að vera dálítið glöð yfir því að konan er á lífi og hraust.
Hvað varð um gamla orðatiltækið: "Elskaðu nágranna þinn"?
Ég held ég vekji það upp á morgun.
Já, ég byrja á fröken Barmi.
Ekki ef ég þarf að flytja inn í íbúð handan götunnar
og dansa Dans hinna sjö klúta á klukkutíma fresti.
Sýningunni er lokið í kvöld.
Forsmekkur af komandi skemmtun.
Hélt hr. Doyle að ég hefði stolið þessari tösku?
Nei, Lisa, það held ég ekki.
- Hvað finnst þér? - Tja...
- Ég skal endurorða spurninguna. - Þakka þér.
Líkar þér við þetta?
- Já, mér líkar það. - Jæja...
Hvað er að?
- Er einhver meiddur? - Það er hundurinn.
Eitthvað hefur komið fyrir hundinn.
Hvað er að? Féll einhver út um glugga?
Það er hundur þarna niðri.
Hann er dauður.
Hann hefur verið kyrktur. Hálsinn er brotinn.
Hvert ykkar gerði það?
Hvert ykkar drap hundinn minn?
Þið vitið ekki hvað orðið "nágrannar" þýðir.
Nágrönnum líkar hver við annan, tala hver við annan,
er ekki sama hvort einhver lifir eða deyr.
En ykkur er öllum sama!
En ég hélt ekki að neitt ykkar legðist svo lágt
að drepa hjálparlausan vinalegan hund.
Þann eina í þessu hverfi sem líkaði við einhvern.
Drapstu hann því honum líkaði við þig?
Bara vegna þess að honum líkaði við þig?
Förum inn.
Komið. Förum aftur inn. Þetta var bara hundur.
Eitt augnablik fékk Tom Doyle mig til að halda að ég hefði rangt fyrir mér.
- Hafðirðu það ekki? - Sjáðu.
I I öllum byggingunum var aðeins einn sem kom ekki út í glugga.
Sjáðu.
Hví ætti Thorwald að vilja drepa lítinn hund?
Því hann vissi of mikið?
Er það þess virði að bíða í allan dag til að sjá?
Er hann að þrífa?
Hann er að þrífa baðherbergisveggina.
Hlýtur að hafa skvesst mikið.
Af hverju ekki? Við erum öll að hugsa það.
Hann myrti hana þarna, hann þarf að þrífa blettina áður en hann fer.
Stella, orðaval þitt.
Það hefur enginn fundið upp kurteist orð yfir morð.
Lisa það er lítið gult box á hillunni þarna. Sérðu það?
- Efst? - Já, alveg efst.
Komdu með það. Og skyggnukíkirinn þarna.
Ég var að fá...
Þessar eru um tveggja vikna.
Vonandi tók ég eitthvað meira en prufuskot. Hver þeirra...
- Að hverju leitarðu? - Hérna.
Það er dálítið og ef ég hef rétt fyrir mér hef ég leyst morð.
- Frú Thorwald? - Nei.
Nei, hundurinn.
Ég held ég viti af hverju Thorwald drap hundinn.
Kíktu á þetta. Segðu mér hvað þú sérð.
Taktu það niður.
Kíktu aftur. Taktu það niður. Sérðu?
En þetta er bara mynd af bakgarðinum.
Ein mikilvæg breyting. Ein mikilvæg breyting.
Blómin í blómabeði Thorwalds.
Þar sem hundurinn var að skoða?
Þar sem hundurinn var að grafa. Sjáðu öll þessi blóm.
Sjáðu. Þessi tvö gulu blóm á endanum
eru ekki eins há og þau voru.
Síðan hvenær styttast blóm á tveimur vikum?
- Það er eitthvað grafið þarna. - Frú Thorwald.
Þú hefur ekki eytt miklum tíma í kirkjugörðum, er það?
Hr. Thorwald gæti varla sett lík konu sinnar
í blómabeð sem er um 30 sm á kant.
Nema hann hafi sett hana upp á endann
og þá hefði hann ekki þurft hníf og sög.
Ég held að henni hafi verið dreift um bæinn.
- Fótleggur í Austur-ánni... - Stella, hættu!
Nei. Það er eitthvað þarna.
Blómin hafa verið tekin upp og sett aftur niður.
- Kannski eru það hnífurinn og sögin. - Já.
- Hringdu í Doyle liðþjálfa. - Nei, bíðum.
Bíðum þar til dimmir meira og ég fer þangað og gref það upp.
Ferð þú? Þú grefur ekki neitt upp og færð brotinn háls að launum.
Nei, nei, við...
Við hringjum ekki í Doyle fyrr en ég get sýnt lík frú Thorwalds.
Við þurfum að finna leið til að komast inn í íbúðina.
Hann er að pakka.
Finndu blýant fyrir mig.
Stella, finndu pappír. Hann er þarna einhvers staðar.
Hérna er hann.
HVAÐ HEFURÐU GERT VIÐ HANA?
Þú gerðir það, Thorwald. Þú gerðir það.
- Passaðu þig. Hann er að koma. - Þú hefðir ekki átt að leyfa þetta.
- Ef hann... - Sjáðu. Sjáðu.
Guði sé lof að þetta er búið.
- Má ég fá mér drykk? - Endilega.
Hann er að fara. Það er bara spurning um hvenær.
Má ég nota þetta færanlega skráargat?
Já, svo fremi sem þú segir mér hvað þú sérð.
- Ég velti því fyrir mér... - Hverju?
Fröken Einsömul var að taka fram eitthvað
sem líkist róandi töflum.
Sérðu það héðan?
Ég hef séð nóg af svona rauðum pillum til að nægja öllum í Hackensack
til vetrardvala.
Hefur hún nóg af þeim til að...
Nei. Það gerir afganginn auðveldari að...
Skall ekki hurð nærri hælum?
Hvernig brást hann við. Þegar hann sá skilaboðin?
Ekki svipur sem myndi veita honum lán í bankanum.
Jeff, veskið!
Ætli giftingarhringur frú Thorwalds
sé á meðal skartgripanna í veskinu?
Á meðan símtalinu stóð hélt hann á þremur hringum.
Einum með demanti, einum með stórum steini
og svo gullhring.
Hún myndi aldrei skilja eftir giftingarhring.
Stella, skilur þú þinn eftir heima?
Enginn fær þennan hring án þess að skera puttann af.
Förum og sjáum hvað er grafið í garðinum.
Hví ekki? Ég vildi hitta frú Thorwald.
- Um hvað eruð þið að tala? - Áttu skóflu?
- Skóflu? Auðvitað á ég ekki skóflu. - Það er líklegast ein í kjallaranum.
Jeff, ekki horfa ef þú ert viðkvæmur.
Viðkvæmur? Ég er ekki viðkvæmur.
Ég vil bara ekki að þið endið eins og hundurinn.
Hann gæti haft eitthvað fyrir sér þar, fröken Fremont.
Bíðið aðeins. Taktu þetta.
Tökum ekki óþarfa áhættu.
Láttu mig hafa símaskrána.
Til hvers?
Kannski get ég náð honum úr íbúðinni.
- Við þurfum bara nokkrar mínútur. - Ég reyni að fá 15 mínútur.
- Hvernig? - Thorwald.
Thorwald... Thonwald...
Chelsea 27099.
27099.
Við hræddum hann einu sinni, kannski getum við það aftur.
Ég nota orðið "við" dálítið frjálslega.
- Þið takið alla áhættuna. - Eigum við að leyfa honum að vera með?
Einróma.
27099. Passið ykkur.
Chelsea.
Svaraðu, Thorwald.
Þú ert forvitinn.
Kannski er þetta kærastan þín, sú sem þú myrtir fyrir.
Svaraðu.
Halló?
Fékkstu skilaboðin frá mér?
Fékkstu þau, Thorwald?
Hver ertu?
Ég leyfi þér að komast að því.
Hittu mig á barnum á Albert-hótelinu.
Núna strax.
- Af hverju ætti ég að gera það? - Smá vüäskiptafundur ...
til að fara yfir það sem hin látna eiginkona þín lét eftir sig.
Ég veit ekki hvað þú átt við.
Hættu að tefja, Thorwald eða ég skelli á og hringi á lögguna.
- Ég á bara 100 dali. - Það er fín byrjun.
Ég er á Albert-hótelinu núna. Ég mun leita þín.
Komdu, Stella.
Ein ykkar fylgist með þessum glugga.
Ef ég sé hann koma til baka gef ég merki með flassi.
Þetta er Doyle heimilið.
Þetta er L.B. Jefferies. Ég er vinur hr. Doyle.
- Hver er þetta? - Barnfóstra.
Hvenær býstu við þeim?
Ég var ráðin til klukkan 1:00. Þau fóru út að borða og kannski á næturklúbb.
Ég skil.
Ef hann hringir viltu þá biðja hann að hafa strax samband við L.B. Jefferies?
Ég hef sitthvað óvænt handa honum.
Höfum við númerið þitt, hr. Jefferies?
Hann hefur það. Góða nótt.
Góða nótt.
Stella hafði rangt fyrir sér með Fröken Einsamla.
Lisa, hvar ertu... Ekki gera...
Hvað ertu að gera? Ekki fara...
Svona nú! Farðu þaðan!
Hún sagði þér að hringja í síma Thon/valds um leið og þú sæir hann koma aftur.
- Ég hringi núna! - Gefðu henni smá tíma.
Allt í lagi, reynum aftur frá upphafi.
Fröken Einsömul.
Hringdu á lögregluna!
- Skiptiborð. - Gefðu mér samband við lögregluna.
Skal gert.
Hr. Jefferies, tónlistin lét hana hætta við.
Hvað... Lisa!
Lisa!
Lögreglan, Ailgood aðstoðarvarðstjóri.
Halló. Það er maður að ráðast á konu á 125 vestur 9. stræti.
Annarri hæð, aftan til. Verið fljótir!
- Þú heitir? - L.B. Jefferies.
- Símanúmer? - Chelsea 25598.
Dyrnar voru opnar.
- Ég sagði þér... - O, nei!
- Slepptu mér! Jeff! - Ó, nei!
Jeff! Jeff!
Jeff!
Lisa!
Stella, hvað gerum við?
Jeff!
- Jeff! - Hérna koma þeir.
Hvað er hún að gera? Af hverju segir hún ekki til hans?
- Hún er klár stelpa. -"Klár stelpa"? Hún verður handtekin.
Það kemur henni út, ekki satt?
Sjáðu giftingarhringurinn!
Slökktu ljósið! Hann sá okkur!
Hve lengi heldurðu að hann verði þarna?
Hann bíður ekki þar til leigan rennur út nema hann sé heimskur.
Náðu í veskið mitt í skúffunni þarna.
- Til hvers þarftu peninga? - Til að ná Lisu úr fangelsi.
Þú gætir skilið hana eftir þar til næsta þriðjudag
þá gætirðu læðst burt eins og þú ætlaðir að gera.
Sjáum til. 127 dalir.
Hversu mikið þarftu?
Þetta er innbrot og fyrsta brot, það eru um 250 dalir.
- Veski Lisu. - Já.
- Hversu mikið á hún? - Fimmtíu sent.
- Taktu þetta. - Ég er með um 20 dali í veskinu mínu.
Hvað með restina?
Þegar löggurnar sjá Lisu, munu þeir slá saman í púkk.
Flýttu þér.
Augnablik. Drífðu þig!
Jefferies.
Allt í lagi. Hvað er það nú?
Ég er með dálítið stórt fyrir þig.
Af hverju átti ég að hringja til baka?
Jeff! Ekki eyðileggja kvöldið með annarri morðingja...
Hlustaðu á mig! Lisa er í fangelsi. Hún var handtekin.
- Þín Lisa? - Mín Lisa.
Þú hefðir átt að sjá hana. Hún komst inn ííbúð Thorwalds.
En hann kom aftur og ég gat bara komið henni út með því að hringja í lögguna.
- Ég Sagði þér... 'Ég veit það;
Hún fór til að fá sönnunargögn og hún kom út með sönnunargögn.
- Eins og hvað? - Eins og hvað?
Eins og giftingarhring frú Thorwalds. Eins og það.
Ef konan sú væri á lífi væri hún með hringinn. Ekki satt?
- Það er möguleiki. - Möguleiki. Það er staðreynd!
Hann drap hund í nótt því hundurinn rótaði í garðinum.
Veistu afhverju? Því hann hafði grafið eitthvað sem hundurinn fann lykt af.
Eins og gamalt bein?
Ég veit ekki hvaða gælunöfnum Thorwald kallaði konu sína
en ég veit þetta,
allar þessar næturferðir með málmtöskuna,
hann var ekki að flytja dótið sitt,
því dótið hans er enn í íbúðinni.
Kannski var það gamla "beinið"
Já, í bútum.
Og ég skal segja þér annað.
Þessi símtöl hans voru langlínusímtöl.
Ef hann hefði hringt langlínusímtal í konu sína daginn sem hún fór,
eftir að hún kom til Merritsville,
af hverju skrifaði hún honum þá póstkort sem sagði að hún væri komin?
Af hverju?
- Hvert fóru þeir með Lisu? - Umdæmi 6.
- Ég sendi peninga fyrir tryggingu. - Kannski þarftu þá ekki.
- Ég skoða þetta. - Allt í lagi. Drífðu þig.
Hann veit að fylgst er með honum.
Hann bíður ekki að eilífu. Drífðu þig.
Ef hringurinn er ekta fær hann fylgd.
- Bless, Jeff - Bless.
Halló. Tom, ég held að Thorwald sé farinn. Ég sé ekki...
Halló...
Hvað viltu mér?
Stúlkan, vinkona þín, hefði getað sagt til mín.
Hví gerði hún það ekki?
Hvað viltu? Peninga? Ég á enga peninga.
Segðu eitthvað.
Segðu eitthvað! Segðu mér hvað þú vilt!
Geturðu fært mér hringinn aftur?
Nei.
Segðu henni að koma með hann!
Ég get það ekki. Lögreglan hefur hann núna.
Lisa! Doyle!
Þarna!
Sjáðu! Sjáðu í þessari íbúð!
Doyle!
Creele! Réttu mér byssuna þína!
Fyrirgefðu, Jeff. Ég kom eins fljótt og ég gat!
Hr. Jefferies! Ekki leyfa neinum að snerta hann.
Náðu í töskuna mína uppi.
Lisa, elskan, ef eitthvað hefði komið fyrir þig...
Þegiðu. Það er allt í lagi með mig.
Ég er stoltur af þér!
Hefurðu nóg fyrir leitarheimild núna?
Já.
- Doyle liðþjálfi? - Já?
- Er í lagi með hann? - Hann er lifandi.
Thorwald ætlar með okkur að Austur-ánni.
Sagði hann hvað hefði verið grafið í beðinu?
Já. Hann sagði að hundurinn hefði verið forvitinn svo hann gróf það upp.
Það er í hattaöskjunni í íbúð hans.
- Viltu kíkja? - Nei, takk.
Ég vil engan hluta hennar.
Ég vona að það verði vinsælt. Þetta er fyrsta útgáfan.
Ég vil gjarnan heyra það.
Ég get ekki sagt þér hvað þessi tónlist hefur þýtt fyrir mig.
Reynum þetta aftur, hvolpur.
Vertu kyrr. Kyrr.
- Stanley! - Hæ, ástin!
Að sjá hvað herinn hefur gert þér!
Herinn gerði mig svangan. Hvað áttu í ísskápnum?
Það er gott að vera kominn heim.
Mér er sama hvort þú hjálpar eða ekki
en ef þú hefðir sagt mér að þú hefðir sagt upp þá hefðum við ekki gifst.
Æ, elskan, láttu ekki...
HANDAN HINNA HÁU Himalayafjalla